Restauratie is aan de gang op een Poolse begraafplaats in de stad Kolhapur, westelijk India, in de buurt van de plaats waar 5000 Polen tijdens de Tweede Wereldoorlog asiel werd gegeven.
Kolhapur’s nieuwe Paleis toren, de begane grond is een museum – auteur Vijayshankar.munoli Uitleg foto: Het nieuwe paleis van Kolhapur. Het verblijf van de levende nakomelingen van Chatrapati Shahu Maharaj. De begane grond is omgetoverd tot een Museum. Het Museum toont meubels, wapens, kleding gebruikt tijdens het regime en door Zijne Hoogheid Shri Chhatrapati Shahu Maharaj zelf. Het heeft ook foto’s die zijn leven uitbeelden recht uit zijn kindertijd tot een jonge jager naar een sociaal hervormer.Het project, dat wordt gefinancierd door de Poolse regering, wordt beheerd op de plaats door de voormalige Indische kolonel Vijaysinh Gaikwad, die persoonlijke banden met de vluchtelingen heeft.
Gaikwad’s vader had een winkel in het uitgestrekte vluchtelingenkamp in Valivade, in de buurt van Kolhapur, tussen 1943 en 1948.
”Ieder jaar, bezoeken families van Poolse vluchtelingen het kerkhof en bidden daar,” vertelde Gaikwad aan The Times of India.
”Bij het zien van de toestand van de begraafplaats, hadden familieleden vaak hun zorgen geuit, die ertoe geleid hebben dat de Poolse regering met de restauratie begonnen is,” voegde hij eraan toe.
De gepensioneerde kolonel, die levendige herinneringen aan het verdwenen Valivade kamp heeft, is momenteel voorzitter van de Ex-militairen welzijn vereniging van Kolhapur.
76 Polen werden in het speciaal gebouwde kerkhof in het Tararani Chowk district van Kolhapur begraven.
Ontsnapping uit Sovjet gevangenschap
De Valivade vluchtelingen, die voornamelijk vrouwen en tieners waren, had aanzienlijke ontberingen ondergaan alvorens India te bereiken.
Ze waren gedeporteerd naar de diepten van de Sovjet-Unie nadat het rode leger in september 1939 oost Polen bezette.
De vluchtelingen werden bevrijd van gedwongen werkkampen en collectieve boerderijen na een amnestie verklaard door Joseph Stalin, nadat Hitler de Sovjet-Unie in 1941 binnengevallen was.
De Poolse regering in ballingschap in Londen ondersteunde generaal Władysław Anders, zelf een Sovjet gevangene, in zijn bod om zo vel mogelijk vluchtelingen naar Iran te vervoeren.
Velen vochten later als onderdeel van het Britse 8e leger, terwijl duizenden asiel kregen in locaties net zo gevarieerd als Oeganda, Mexico, Nieuw-Zeeland en India.
Twee kampen functioneerden in India. De grootste was op Valivade, terwijl een voornamelijk voor wezen werd geopend in Balachadi in Gujarat, dankzij de Maharaja van Nawanagar.
Het kamp op Valivade had het karakter van een klein Pools stadje, met een kerk, scholen, gemeenschappelijke ruimtes, een bioscoop, een café en een markt. Gezinnen werden voorzien van een vergoeding via de Poolse regering in ballingschap.
Na de oorlog waren de meeste van de vluchtelingen, die hadden geleden in de Sovjet-Unie, op hun hoede om terug te keren naar Polen, waar een Moskou gesteund communistisch regime was geïnstalleerd.
De kampen werden definitief in 1948 gesloten, en de vluchtelingen vestigde zich in het Verenigd Koninkrijk, Australië, Canada en andere landen, terwijl sommige naar Polen terug keerde.
