Patiënten met een hoge bloeddruk slapen slechter dan mensen met normale waarden, wat wijst op een risico op hartproblemen, aldus een Pools team dat gebruikmaakte van nachtelijke laboratoriummonitoring om de fijne details van de slaap vast te leggen.

Poolse studie koppelt hypertensie aan slechtere slaap,
wat wijst op een risico op hartproblemen

De onderzoekers ontdekten meer adempauzes, vaker ’s nachts wakker worden, minder REM-slaap en een lager zuurstofgehalte in het bloed bij patiënten met hypertensie.

De studie onderzocht 133 volwassenen die waren doorverwezen vanwege vermoedelijk obstructief slaapapneu (OSA), een aandoening waarbij de luchtwegen tijdens de slaap herhaaldelijk dichtklappen.

Van hen hadden 52 patiënten de diagnose arteriële hypertensie en 81 een normale bloeddruk.

Alle deelnemers ondergingen een nachtelijke polysomnografie, de uitgebreide ‘gouden standaard’-test die hersengolven, oogbewegingen, spierspanning, ademhaling, hartactiviteit en ledemaatbewegingen registreert om slaapfasen en -onderbrekingen in kaart te brengen.

Het team beschreef deze methode als de meest betrouwbare manier om de slaapkwaliteit te beoordelen.

Het onderzoek, uitgevoerd aan de Medische Universiteit van Wrocław, in samenwerking met de Universiteit voor Milieu- en Levenswetenschappen van Wrocław in het zuidwesten van het land, werd gepubliceerd in het tijdschrift Dental and Medical Problems.

Vergeleken met mensen met normotensive (een normale bloeddruk) hadden mensen met hypertensie een hogere apneu-hypopneu-index, meer ontwakingen gerelateerd aan een verstoorde ademhaling, meer periodieke ledemaatbewegingen, een lagere slaapefficiëntie en een lagere minimale zuurstofsaturatie.

Ze brachten ook minder tijd door in REM-slaap, de fase die belangrijk is voor het verwerken van emoties en het consolideren van herinneringen, wat mogelijk de meldingen van hoofdpijn en scherpere pijnperceptie in deze groep kan verklaren, aldus de auteurs.

De onderzoekers keken ook naar de bloedchemie. Patiënten met hypertensie vertoonden lagere magnesiumspiegels en hogere concentraties C-reactief proteïne, glucose en urinezuur.

C-reactief proteïne, of CRP, is een marker voor systemische ontsteking die vaak wordt gebruikt om het cardiovasculaire risico te meten.

Cruciaal is dat een grotere slaapfragmentatie correleerde met lagere calciumspiegels, wat indirect wijst op een rol van vitamine D bij nachtelijk ontwaken, omdat vitamine D helpt bij het reguleren van de calciumbalans.

Hoewel de vitamine D-waarden niet significant verschilden wanneer alle deelnemers slaapstoornissen hadden, hadden hypertensieve patiënten met slaapproblemen een aanzienlijk lagere vitamine D-spiegel dan gezonde slapers zonder dergelijke problemen, meldde het team.

“We zagen dat patiënten met hypertensie niet alleen vaker obstructieve slaapapneu hadden, maar ook ernstiger”, aldus onderzoeksleider prof. Helena Martynowicz van de Medische Universiteit van Wrocław.

Ze voegde eraan toe dat een verminderde REM-slaap in deze groep de geheugenconsolidatie en emotionele regulatie kon belemmeren, en dat frequent ontwaken en onderbroken slaap de druk op het hart en de bloedvaten vergroten.

REM-slaap is de droomrijke fase die verband houdt met geheugen en stemming.
Hoewel de studie zich richtte op patiënten die al waren doorverwezen vanwege een vermoeden van OSA, komen de bevindingen overeen met breder onderzoek dat slaapapneu en verstoorde slaap in verband brengt met een verhoogd cardiovasculair risico.

Herhaalde zuurstofdalingen en pieken in stresshormonen ’s nachts kunnen de activering van het sympathische zenuwstelsel stimuleren, wat op zijn beurt de ontwikkeling van hypertensie en hartaandoeningen bevordert.

De auteurs stellen dat hun resultaten het gebruik van hoogwaardige slaapbeoordeling, inclusief polysomnografie waar nodig, ondersteunen als aanvullende indicator bij het evalueren van cardiovasculair en metabolisch risico bij mensen met hypertensie.

Een kortere REM-duur, gefragmenteerde slaap, verminderde efficiëntie en frequent ontwaken kunnen waarschuwingssignalen zijn die het waard zijn om met een arts te bespreken, vooral in combinatie met symptomen overdag zoals slaperigheid of ochtendhoofdpijn.

Zoals bij elke observationele studie laten de resultaten eerder verbanden dan causaliteit zien en zijn ze beperkt tot een klinische steekproef.

Toch onderstrepen ze een praktisch punt voor zowel patiënten als artsen: hoe u slaapt, kan uw hart iets belangrijks vertellen – en u op zijn beurt iets belangrijks over uw hart.

(rt/gs)

Bron: PAP, poradnikzdrowie.pl / polskieradio.pl by (rt/gs) English